
วันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2551
หรือฟ้าอยากให้ฉันอายุยืน

วันก่อนดูทีวี ทราบว่าชนชาติที่อายุยืนที่สุด 3 กลุ่มมีวิถีการดำรงชีวิตเหมือนกันคือ ทุกเช้าจะต้องขึ้นเขาไปแบกน้ำมาใช้ การยกน้ำหนักทุกวันทำให้อายุยืน พวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะดูแลสุขภาพหรือออกกำลังกาย แต่ชีวิตประจำวันและสภาพสิ่งแวดล้อมบังคับให้เขาทำเช่นนั้น
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันละนั่น
ถ้าใครได้อ่านบล้อกเรื่องน้ำซึมปูน อาจจะยังพอจับต้นชนปลายได้ ขอฉันสรุปสั้นๆ สำหรับคนที่บังเอิญหลงมาในบล้อกของฉันนะ คอนโดที่ฉันอยู่มาได้ปีนึงพอดี วันดีคืนดีก็มีม่านน้ำตกไหลมาตามรอยยาปูนที่ผนัง และเลยเรื่อยมาถึงสวิตช์ไฟห้องน้ำ ยังไม่ถึงคราวของฉัน หรือบาปที่กระทำมันหนักหนาจนยังไม่มีเทวดาหรือยมทูตมารับตัวฉันไป ฉันเลยยังไม่โดนไฟดูดตาย ส่วนหน้าห้องฉันน้ำเจิ่งนองไปเกือบถึงประตูห้องถัดไป ฉันละกลัวใครจะหกล้มแล้วรับเคราะห์แทนฉันจริงๆ
แล้วช่างประจำตึกรวมทั้งบริษัทเจ้าของโครงการก็มะรุมมะตุ้มห้องฉัน ไอ้ฉันจะอาบน้ำก่อนเข้านอนตอนตีห้ากว่าๆ ละมัง เลยทำไม่ได้ ไอ้ครั้นจะถ่างตาเฝ้าก็คงไม่ไหว เพราะไม่ได้นอนมาเกือบ 24 ชั่วโมง เดือดร้อนขนาดต้องขอให้แม่บ้านที่บ้านแม่มาดูแทนแล้วฉันก็ขอหลบไปพักสายตาระหว่างที่ช่างทั้งหลายค้นหาสาเหตุประหลาดเรื่องนี้ แล้วเรื่องประหลาดก็มักจะเกิดกับห้องฉันซะด้วยซิ
แล้วก็พบว่าน้ำรั่วมาจากท่อน้ำบริเวณที่ห้องที่ติดกันเจาะที่ยึดที่ฉีดน้ำล้างก้น เธอเอ๋ยรูที่ฉันเห็นเล็กนิดเดียว แล้วการที่น้ำรั่วซึมในเนื้อปูนมานานอย่างน้อยหนึ่งปี พอนึกจะทะลักก็ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ม่านน้ำตกในห้องน้ำของฉัน กว่าช่างจะพบต้นตอปัญหา กระเบื้องห้องน้ำฉันก็ถูกสกัดออกไปจนน่าเกลียดกำลังเหมาะทีเดียว ช่วงเวลาที่ผ่านมา 2-3 อาทิตย์ ฉันก็ต้องมองห้องน้ำที่กระเบื้องถูกทำร้ายเสมอมา จนในที่สุดถึงวันที่ช่างปูกระเบื้องเอากระเบื้องมาติดแทนกระเบื้องเดิมที่สกัดออกไป ก็ดูดีอยู่หรอก แต่ต้องมายาแนววันหลังเพราะสียาแนวไม่ใช่สีเดียวกับสียาแนวเดิม
โอเค ฉันรับได้ ห้องเกือบจะเหมือนเดิมแล้ว แต่นั่นก็หลังจากฉันกวาดเช็ดถูทุกจุดในห้องน้ำนะเธอ การสกัดกระเบื้อง ผงฝุ่นละอองจิ๊บจ้อยเกาะไปทั่วทั้งห้องน้ำ ปัญหายังไม่หมดแค่นั้น ณ จุดที่ต่อก๊อกสำหรับเปิดปิดที่ฉีดน้ำล้างก้น น้ำยังซึมออกมา ไอ้ฉันก็คิดว่าเดี๋ยวไปซื้อเกลียวอะไรที่มันดีสักนิดนึงก็คงจะแก้ปัญหาได้ แต่วันนี้ช่างมานั่งทำ เปลี่ยนเกลียวก็แล้ว ปิดปั้มน้ำก็แล้ว น้ำก็ยังซึมออกมามิได้หยุดหย่อน ทำไงละนั่น ไอ้ฉันก็กลัวว่าความโหดของตัวเองที่เป็นที่เลื่องลือในหมู่คนใกล้ชิดจะแสดงอาการอย่างไม่เหมาะไม่ควร กำลังคิดอยู่ว่าฉันควรจะรอไปอีกวันหรือสองวันมั้ย แอบดีใจที่เพื่อนร่วมงานที่มาเจอะเจอกันในวันนี้ ยืนยันหนักแน่นว่า ไม่ได้หรอก ต้องซ่อมให้เลยเดี๋ยวนี้ เสียดายน้ำด้วย น่าจะหาถังหรืออะไรมารองไว้ นี่เราก็ต้องจ่ายค่าน้ำตายนะสิ คราวนี้ได้ทีเลยฉัน มีลูกคู่ เดินลุยหน้าเต็มที่ ไม่ได้ ไม่ยอม ต้องซ่อมให้ฉันเลยนะ แต่แล้วในที่สุดก็ตามช่างประปาที่มาซ่อมไว้คราวแรกไม่ได้ ได้พรุ่งนี้เช้า หรือก็คืออีกประมาณ 5 ชั่วโมงครึ่ง ฉันก็กะว่าจะนอนเร็วละนะ เพราะต้องตื่นมาดูช่างซ่อม และช่างก็ต้องซ่อมให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมงเพราะฉันจะต้องออกไปติดต่อเรื่องงานข้างนอก แล้วก็รู้ๆ อยู่ว่า ช่างน่ะ เท่าที่ผ่านมาไม่เคยมาตรงเวลาเลย แถมยังเปลี่ยนชุดทุกครั้งที่เข้ามาทำ มองภาพรวมก็รู้แล้วว่า พอมีปัญหาก็โบ้ยกันไปกันมา สุดท้ายคนที่เดือดร้อนก็ยังคงเป็นฉันอยู่เช่นเดิม แต่หนนี้ก็ยังดีที่ช่างประปาคนที่ค้นพบปัญหาจะมาดำเนินการเอง
แต่ด้วยสัญชาตญาณของฉันก็บอกตัวเองว่า เรื่องมันไม่มีทางง่ายอย่างนั้นแน่ๆ เพราะเวลาฉันล้างจาน น้ำไหลดี เวลาฉันจะรดน้ำต้นไม้ น้ำไหลแรงฉี่ แต่พอเข้าห้องน้ำ น้ำไม่มีในชักโครก ที่ฉีดน้ำล้างก้นน้ำไม่ไหลแต่ที่จุดต่อก๊อกจากผนัง ไหลได้ไหลดี ฝักบัวอาบน้ำ ไม่มีน้ำจริงๆ และแล้วฉันก็คิดได้ว่าฟ้าต้องการให้ฉันอายุยืนนี่เอง ฟ้าอยากให้ฉันยกน้ำหนัก ฉันก็ยกถังน้ำจากระเบียงมาเติมถังใหญ่ในห้องน้ำ เพื่อใช้อาบน้ำ
คิดซะอย่างนี้แล้วก็สบายใจ ได้ออกกำลังกายเพราะห้องน้ำอาการประหลาดของฉันแท้ๆ เทียว
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น